Medically reviewed by Timothy J. Legg, PhD, PsyD, CRNP, ACRN, CPH
— Written by David Heitz
What You Should Know About Shyness (के तपाईंले लाजको बारेमा थाहा पाउनु पर्छ) ?
Meaning of Shyness :
Shyness is a feeling of fear or discomfort caused by other people, especially in new situations or among strangers. It’s an unpleasant feeling of self-consciousness — a fear of what some people believe others are thinking.
This fear can inhibit a person's ability to do or say what they want. It can also prevent the formation of healthy relationships.
Shyness is often linked to low self-esteem. It may also be one of the causes of social anxiety.
Types of shyness:
Shyness can vary in strength. Many people feel mild feelings of discomfort that are easily overcome. Others feel extreme fear of social situations, and this fear can be debilitating. Inhibition, withdrawal from social activities, anxiety and depression can result from shyness.
Shyness encompasses a broad spectrum of behaviors. It’s normal for children to sometimes feel shy in new situations. Perceptions of shyness may also be cultural.
Some cultures, such as many of those in the United States, tend to regard it negatively. Others, such as some Asian cultures, tend to regard shyness more positively.
What are the causes of shyness ?
About 15 percent of infants are born with a tendency toward shyness. Research has shown biological differences in the brains of shy people.But a propensity for shyness also is influenced by social experiences.
It’s believed that most shy children develop shyness because of interactions with parents.Parents who are authoritarian or overprotective can cause their children to be shy. Children who aren’t allowed to experience things may have trouble developing social skills.
A warm, caring approach to rearing children usually results in them being more comfortable around others. Schools, neighborhoods, communities, and culture all shape a child. Connections a child makes within these networks contribute to their development. Children with shy parents may emulate that behavior.
In adults, highly critical work environments and public humiliation can lead to shyness.
What to look for:
Not all children who play alone happily are shy. Fear and anxiety are elements of shyness.
One of the first signs that a child’s shyness might be a cause for concern is that they never want to leave their parent's side.
Children who do poorly in their studies or who have a difficult time making friends should be evaluated for shyness. Those who have been victimized by bullying are at risk for developing shyness.
Children who are constantly ridiculed may exhibit aggressive behavior as an overcompensation for shyness. Those who have experienced neglect are at risk as well.
How is shyness diagnosed ?
Sometimes, shy children aren’t diagnosed and treated. Unlike many other emotional disorders, shyness often doesn’t result in a child causing problems.
Frequently, there are no tantrums or aggressive behavior to raise red flags and encourage treatment.
According to the National Alliance for Mental Illness, anxiety — which is more than shyness — affects approximately 7 percent of children aged 3 to 17 in the United States.
Therapists can assess a child for shyness by engaging them in activities such as charades and board games. They may also use puppets and dolls to get the child to open up.
How is shyness treated?
Overcoming extreme shyness can be essential for the development of healthy self-esteem. Shyness can result in difficulties at school and difficulties forming relationships.
Psychotherapy can help children cope with shyness. They can be taught social skills, how to be aware of their shyness, and ways to understand when their shyness is the result of irrational thinking.
Relaxation techniques such as deep breathing can help children and adults cope with anxiety, which may underlie shyness. Group therapy can also be helpful in children and adults experiencing shyness.
There are effective treatments for adults with anxiety who have difficult completing daily activities. However, severe anxiety often goes untreated.
In rare instances, medication can provide temporary relief for shyness.
Preventing shyness:
To prevent or manage shyness, parents and guardians can help children develop the following skills:
- Coping with Change
- Managing Anger
- Using Humor
- Showing Compassion
- Being Assertive
- Being Kind
- Helping Others
- Keeping Secrets
All of these abilities can help children be at ease among their peers.
Nepali Translate:
के तपाईंले लाजको बारेमा थाहा पाउनु पर्छ ?
लजालुपनको अर्थ:
लजालुपन अन्य व्यक्ति द्वारा उत्पन्न भय वा असुविधाको भावना हो, विशेष गरी नयाँ अवस्थाहरूमा वा अपरिचितहरूमा। यो आत्म-चेतना को एक अप्रिय भावना हो - केहि मानिसहरु अरुहरु के सोच्दै छन् भन्ने डर।
यो डरले व्यक्तिको क्षमता गर्न वा उनीहरूले चाहेको कुरा गर्न बाधा पुर्याउँछ। यसले स्वस्थ सम्बन्धहरू पनि रोक्न सक्छ।
लजालुपन प्रायः कम आत्मसम्मानसँग जोडिएको हुन्छ। यो सामाजिक चिन्ताको एक कारण पनि हुन सक्छ।
लाजको प्रकार:
लजालुपन शक्ति मा फरक हुन सक्छ। धेरै व्यक्तिले असुविधाका हल्का भावनाहरू अनुभव गर्छन् जुन सजीलै पार गर्न सकिन्छ। अरूले सामाजिक परिस्थितिहरूको चरम डर महसुस गर्दछन्, र यो डर कमजोर पार्न सक्छ। अवरोध, सामाजिक गतिविधिहरूबाट फिर्ता, चिन्ता, र डिप्रेसन लजालुताको परिणाम हुन सक्छ।लजालुपनले ब्यवहारहरूको एक व्यापक स्पेक्ट्रम समाहित गर्दछ। बच्चाहरूको लागि कहिलेकाँही नयाँ परिस्थितिमा लज्जित महसुस गर्नु सामान्य हो। लजालुताको धारणा सांस्कृतिक पनि हुन सक्छ ।
केहि संस्कृतिहरू, जस्तै संयुक्त राज्य अमेरिकामा धेरैले यसलाई नकारात्मक दृष्टिकोणले हेर्दछन्। अरूहरू जस्तै केही एशियाली संस्कृतिहरू लजालुपनलाई बढी सकरात्मक मान्दछन्।
लजाउनुको कारण के हो ?
लगभग १ प्रतिशत शिशुहरू लजालुपनको प्रवृत्तिसहित जन्मेका हुन्छन्।अनुसन्धानले लज्जित व्यक्तिको दिमागमा जैविक भिन्नता देखाएको छ। तर लजालुपनको धारणा सामाजिक अनुभवबाट पनि प्रभावित हुन्छ। यो विश्वास गरिएको छ कि प्राय जसो लजालु बच्चाहरूले बाबुआमासँगको अन्तर्क्रियाको कारण लजालुपन विकास गर्दछन्।
अधिनायकवादी वा अत्यधिक संरक्षणमूलक आमा वा बुबाले आफ्ना बच्चाहरूलाई लजाउने बनाउन सक्छन्। बच्चाहरू जसलाई चीजहरू अनुभव गर्न अनुमति छैन उनीहरूले सामाजिक सीपहरू विकास गर्न समस्या भोग्न सक्दछन्। एक न्यानो, केयर गर्ने दृष्टिकोणले बच्चा हुर्काउन सामान्यतया उनीहरूको नतिजा अरूको वरिपरि बढी सहज हुन्छ। स्कूल, छिमेक, समुदाय, र संस्कृति सबै एक बच्चा आकार।
बच्चाले यी नेटवर्कहरू भित्र बनाउने जडानहरूले उनीहरूको विकासमा योगदान पुर्याउँछ।
लजालु अभिभावकको साथ बच्चाहरूले त्यो व्यवहार अनुकरण गर्न सक्छन्। वयस्कहरूमा, अत्यधिक आलोचनात्मक काम वातावरण र सार्वजनिक अपमानले लजालुपन निम्त्याउँछ ।
के खोज्ने:
सबै बच्चाहरू जो एक्लै खुशीसँग खेल्छन् लजालु छैनन्। डर र चिन्ता लजाउने तत्त्वहरू हुन्।बच्चाको लजालुपन चिन्ताको कारण हुन सक्ने पहिलो संकेत मध्ये एक हो कि तिनीहरू कहिल्यै आफ्नो अभिभावकको पक्ष छोड्न चाहँदैनन्।
बच्चाहरू जसले उनीहरूको पढाइमा खराब गर्छन् वा साथीहरू बनाउन गाह्रो भएको छ उनीहरूको लागि मूल्याकन गरिनुपर्छ।
जो बदमाशीको सिकार भएका छन् उनीहरु लाजलाई विकासको जोखिममा पारछन्।
बच्चाहरु जसले लगातार हाँसो उडाउँदछन् उनीहरू लजालुपनका लागि अत्यधिक क्षतिपूर्तिको रूपमा आक्रामक व्यवहार देखाउन सक्छन्। जो उपेक्षा अनुभव गरेका छन् र जोखिममा पनि छन् ।
लजालुपनलाई कसरी निदान गरिन्छ ?
कहिलेकाँही, लजालु बच्चाहरूको निदान र उपचार हुँदैन। अन्य धेरै भावनात्मक गडबडीहरूको विपरीत, लजालु स्वभावको कारण अक्सर बच्चाहरू समस्याको कारण हुने थिएनन।अक्सर, त्यहाँ रातो झण्डा बढाउन र उपचारलाई प्रोत्साहित गर्न कुनै ट्यान्ट्रम्स वा आक्रामक व्यवहार हुँदैन।
मानसिक रोगको लागि राष्ट्रिय गठबन्धनका अनुसार चिन्ता- जो लजालु भन्दा बढी छ -
संयुक्त राज्य अमेरिकामा 3 देखि 17 वर्षका बच्चाहरूको 7 प्रतिशतमा असर गर्दछ।
थेरापिस्टहरूले बच्चालाई लजाउने अवस्थाको लागि मूल्याकन
गर्न सक्दछन् उनीहरूलाई चरडा र बोर्ड खेलहरू जस्ता गतिविधिहरूमा संलग्न गराएर।
बच्चालाई खोल्नको लागि तिनीहरूले पुतलीहरू र पुतलीहरू पनि प्रयोग गर्न सक्दछन्।
लजालुपनको उपचार कसरी गरिन्छ?
स्वस्थ आत्मसम्मानको विकासको लागि चरम लाजलाई पार गर्नु आवश्यक छ। लजालुपन स्कूल मा कठिनाइहरु र सम्बन्ध बनाउन कठिनाइहरु मा परिणाम दिन सक्छ। मनोचिकित्साले बच्चाहरूलाई लाजको सामना गर्न सहयोग पुर्याउँछ। तिनीहरूलाई सामाजिक सीपहरू, कसरी आफ्नो लजाई बारे सचेत रहन, र कसरी लजालुपनको कुरा जब विवेकी सोचको परिणाम हो भनेर सिकाउन सकिन्छ। विश्राम गर्ने तरिकाहरू जस्तै गहिरो सास फेर्नाले बच्चाहरू र वयस्कहरूलाई चिन्ताको सामना गर्न मद्दत गर्दछ, जसले लजालुपनलाई प्राथमिकता दिन्छ। समूह थेरापी बच्चाहरू र वयस्कमा लजालुपनको अनुभवले पनि सहयोगी हुन सक्छ। त्यहाँ चिन्ताका साथ वयस्कहरूको लागि प्रभावकारी उपचारहरू छन् जुन दैनिक गतिविधिहरू पूरा गर्न गाह्रो छ। यद्यपि, गम्भीर चिन्ता अक्सर उपचार नगरिएको हुन्छ। विरलै उदाहरणहरूमा, औषधिले लजालुपनका लागि अस्थायी राहत प्रदान गर्दछ।लजालुपन रोक्न :
लाज रोक्न वा ब्यवस्थापन गर्न, आमाबाबु र अभिभावकहरूले बच्चाहरूलाई निम्न सीपहरू विकास गर्न मद्दत गर्न सक्छन्:
.परिवर्तनको साथ सामना गर्दै.क्रोधको प्रबन्ध गर्दै .हास्य प्रयोग गर्दै .अनुकम्पा देखाउदै .जिद्दी गर्दै .दयालु हुनु .अरूलाई मद्दत गर्दै .गोप्य राख्दै यी सबै क्षमताले बच्चाहरूलाई आफ्ना साथीहरू बीच सहज हुन मद्दत गर्दछ।
0 comments:
Post a Comment